Mariscal Sucre klasse fregatten (Lupo) (Venezuela)

Laatst aangepast: 09-08-2010

In 1975 bestelde Venezuela zes Lupo fregatten bij de Italiaanse scheepswerf Cantieri Navali Riuniti (CNR). Deze werf had de schepen in opdracht van de Italiaanse marine ontworpen met het oog op oppervlakte oorlogvoering. De eerste serie fregatten van de Lupo klasse werd toen al gebouwd op de scheepswerf en hebben tot in de jaren '90 onder Italiaanse vlag gevaren, alvorens zij verkocht werden aan Peru. Venezuela stelde haar fregatten begin jaren '80 in dienst.

De Venezolaanse marine had in die tijd behoefte aan moderne multifunctionele fregatten. De schepen moesten zowel ingezet kunnen worden tegen vliegtuigen, andere schepen en onderzeeboten. Tot die tijd was de marine uitgerust met oude Amerikaanse torpedobootjagers uit de Tweede Wereldoorlog. De nieuwe schepen, met de Mariscal Sucre als eerste schip, waren voor Venezuela een gigantische stap voorwaarts.

De fregatten van de Mariscal Sucre klasse wijken op sommige punten af van de Italiaanse schepen; de verschillen zitten in de verblijven voor de bemanning, de hangaars, de lokatie van de luchtafweer en specifieke Italiaanse systemen.




Modernisering
De Mariscal Sucre klasse is alweer enige tijd in dienst. De schepen mogen dan wel behoren tot de snelste fregatten ter wereld, maar met alleen snelheid win je geen oorlog.
De Venezolaanse marine zag de fregatten verouderen en zette een moderniseringsprogramma op poten; gedurende de jaren '90 moesten de schepen gemoderniseerd worden in de Verenigde Staten. Echter, financiële problemen vertraagden het project en er bestond een kans dat Venezuela de schepen helemaal niet meer kon laten moderniseren. Naar verluidt zijn er toen informele gesprekken geweest over een lease (en later koop) van twee OH Perry klasse fregatten van de US Navy. Uiteindelijk ging deze deal niet door en zijn in 1998 de oudste twee fregatten naar Amerika vertrokken. De werf Shipbulding Ingalls heeft een omvangrijke modernisering doorgevoerd en toen de schepen in 2002 terugkeerden waren ze voorzien van onder andere nieuwe voortstuwing, nieuwe computers en nieuwe sensoren.

De andere vier schepen van de Mariscal Sucre klasse zijn nodig toe aan een modernisering. Wanneer dat gaat plaatsvinden is echter niet duidelijk. Ook is nog onduidelijk waar een eventuele modernisering zal worden uitgevoerd. Bij de behandeling van de eerste twee schepen is een serie problemen ontstaan -waaronder met de 3D radar die verkeerd geplaatst zou zijn- en vervolgens rees de vraag waarom onderhoud nog in het buitenland uitgevoerd zou moeten worden. Ondertussen doen in Venezuela geruchten de ronde over onderhandelingen met Europese landen over geheel nieuwe fregatten.

Sensoren
De Elta EL/M-2238 3D radar is een zoek- en volgradar voor lucht- en zeebeeld, speciaal voor korvetten en fregatten. Volgens de fabrikant is de radar in staat om luchtdoelen ter grootte van een gevechtsvliegtuig tot 150 kilometer te detecteren, inkomende raketten zijn tot 25 kilometer te zien op de radar. Schepen kunnen gedetecteerd worden vanaf de horizon (zoals bij iedere radar, ivm de kromming van de aarde). Dankzij de Track-While-Scan (TWS) mogelijkheden kan de radar tegelijk zoeken en volgen. Op de twee gemoderniseerde schepen staat de "single face" variant, met een lagere update snelheid dan de "double face". Dat verbetert de prestaties bij snelle inkomende doelen niet. Ook de prestaties wat bereik betreft zijn niet bovengemiddeld; zo is het bereik van de gemodificeerde SMART-L (op de Zeven Provincien klasse) het tienvoudige.

Als de toon van Venezuela met betrekking tot het Caribisch gebied weer dreigend wordt, zijn al snel de vergelijkingen met de Falklandoorlog gemaakt. Meer weten over de ervaringen van de Britten tijdens de Falklandoorlog? Op marineschepen.nl staan recensies van twee uitstekende boeken over de oorlog om deze eilanden: Through fire and water en One hundred days (geschreven door de admiraal die aan het hoofd van het vlootverband stond).

Films en foto's.

F-21 Mariscal Sucre in 2008, bron: Kees Bustraan


Close up van de wapensystemen, waaronder de Otomat Mk2 lanceerinrichtingen aan de zijkant en Aspide SAM op de hangaar.


Oto Melara 127mm kanon, hetzelfde kanon als op de Nederlandse Zeven Provincien klasse

Lancering van Aspide SAM.

Nummer	Naam	In dienst
F-21	Mariscal Sucre	1980
F-22	Almirante Brión	1981
F-23	General Urdaneta	1981
F-24	General Soublette	1981
F-25	General Salóm	1982
F-26	Almirante García	1982
Afmetingen	113,5 x 11,3 x 3,7 (lxbxd)
Max. waterverplaatsing	2.525 ton
Max. snelheid	35 knopen
Bemanning	131
Voortstuwing	CODOG:2x General Electric LM2500 F-21 en F22: 2x MTU 20V 1163 diesels 2 GMT A230-20M diesel engines
Wapensystemen	8 Otomat Mk 2 SSM 8 Selenia Aspide SAM 1 Otobreda 127/54 2 Breda DARDO 40/70 mm CIWS Torpedo's
Sensoren	F-21 en F22: Elta EL/M-2238 Single Face STAR 3D air/surface radar F-21 en F22: Northrop Grumman 21 HS-7 hull sonar SPS-774 early warning radar SPQ-2F zeebeeld radar SPG-70 vuurleiding radar Mk 95 vuurleiding radar 2x SPG-74 vuurleiding radar SPN-748 navigation radar DE 1160B (SQS-56) hull sonar